Kατηγορίες

  • Χωρίς κατηγορίες

2 Αυγούστου 1992- 25 χρόνια από τότε

Ημέρα σταθμός για την Ορθόδοξη τοπική της Αλβανίας Εκκλησία, αυτή την Εθρονίσεως του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας. Ιστορική όμως ημέρα αναδείχθηκε στην πορεία των 25 χρόνων που από τότε πέρασαν και για όλο τον Ορθόδοξο κόσμο. Μια Εκκλησία η οποία χάριν των διωγμών του αθεϊστικού κομουνιστικού καθεστώτος είχε εντελώς σβήσει σήμερα αποτελεί ένα απ’ τα σπουδαιότερα θαύματα. Είναι και πάλι ζωντανή!

Η προσευχή του Αρχιεπισκόπου Αναστασίου, η θυσιαστική του αγάπη, οι μόχθοι του και η αφείδωλη εργασία – προς Δόξαν του Χριστού! – όπως εκείνος συνηθίζει να λέει, έφεραν την Ορθόδοξη Εκκλησία σε μια πορεία που είχε εκατοντάδες χρόνια να γνωρίσει σ’ αυτά τα μέρη της Ευρώπης.

Γράφονται πολλά σε τέτοιες ευλογημένες επετείους. Για το γεγονός αυτού καθ εαυτό και για τον εαρτάζοντα.

Ιστορικά για το πως ήταν εκείνη η ημέρα έχουν αρκετά γραφτεί. Ακόμη και γι αυτή την προσπάθεια μη ορθοδόξων να θορυβήσουν με τις κραυγές τους τη στιγμή που με λαχτάρα περίμεναν οι Ορθόδοξοι. Ήταν κι αυτό ένα σημάδι για το τι φαινόμενα θα συνόδευαν την όλη πορεία της Ανάστασης και της ανασυγκρότησης αυτής της Εκκλησίας. Εξ άλλου και στις σκηνές της Ανάστασης του Κυρίου μας βρίσκουμε αυτές τις δυνάμεις που προσπαθούν να αμφισβητήσουν το γεγονός.

Πολλά γράφονται για το πρόσωπο. Είναι τόσα πολλά που δεν έχουμε τίποτε να προσθέσουμε πλιν του γεγονότος ότι απ’ όλους περισσότερο την αγάπη και την πλυθωρική προσωπικότητα του Αρχιεπισκόπου Αναστασίου την έχουμε βιώσει εμείς. Τόσα πολλά χρόνια, τόσα εκατομμύρια λεπτά εκείνος τα αφιέρωσε στον καθένα μας. Με κόπους, σε ώρες χαράς αλλά και θλίψεων, σε δοκομασίες και σε εγκαίνια επιτευγμάτων, ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος δεν διαχειρίστηκε τις αγωνίες μας. Τις βίωσε με τον μοναδικό τρόπο που εκείνος γνωρίζει… Και αναφορές σε στατιστικές. Στους ναούς που αναστηλώθηκαν, και σ’ αυτούς που εκ θεμελίων ανεγέρθηκαν. Στα σχολεία και στα κέντρα κοινωνικής μέριμνας όπου πραγματώνεται η αγάπη του Χριστού! Σε τόσες και τόσες πρωτοβουλίες…

Εκείνο όμως που έχει την πιο σπουδαία σημασία, που αποτελεί κεντρικό γνώρισμα της ζωής και της δράσης του Αρχιεπισκόπου Αναστασίου, είναι η προσφορά του, η απαράμιλλη, για την ανύψωση της αξιοπρέπειας του ανρθώπου. Από βαθύ βίωμα της πίστης ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος απ’ τις πρώτες του περιοδείες ανά την Αλβανία και μέχρι τώρα, όπου δεν έχουν περάσει μόνο τα χρόνια στην προεδρία της Εκκλησίας στην Αλβανία, αλλά και τα ηλικιακά του χρόνια, τρέχει για να βρει των άνθρωπο. Η ιεραποστολική δράση την οποία ανέπτυξε επιδιώκοντας την κοινωνία των ανθρώπων με το Κύριο μας Ιησού Χριστό, στην ουσία ζυμώνει ανθρώπινη κοινωνία.

Όλο αυτό το έργο της ανασύστασης των ιστορικών επισκοπών και της πρόσθεσης ακόμη δύο τέτοιων, της αναδιοργάνωσης των ενοριών -πλέον των 400 σε όλη την επικράτεια -, τη χειροτονία ιερέων για όλες αυτές τις ενορίες – έχουν ήδη ξεπεράσει τους 160 – τη δημιουργία πνευματικών κέντρων για συστηματική κατήχηση του Ορθόδοξου λαού, δεν είναι παρά η πλάση μιας καινούργιας κοινωνίας, στην οποία ο άνθρωπος πληρώνεται και αντιλαμβάνεται την ουσιαστική του διάσταση ως δημιούργημα θείο.

Σε μια εποχή τόσο αντικοινωνική, όπου οι τρελοί ρυθμοί της ανάπτυξης φέρνουν σαν αποτέλεσμα της ισοπέδωση της προσωπικότητας του ανθρώπου, ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος φέρνει λαμπρό παράδειγμα αντιμετώπισης του φαινομένου. Όχι με διαλέξεις από συνέδρια ή σε αμφιθέατρα πανεπιστημίων. Και αυτά βέβαια τα χρησιμοποιεί.

Το κοινωνικό του εργαστήρι είναι το πονεμένο και αδικημένο ποίμνιο του σ’ αυτή, την εκ των πραγμάτων άσημη, γωνία της ευρωπαϊκής ηπείρου. Δεν θεραπεύει απλά τον ανθρώπινο πόνο και δεν αντιμετώπισε τη φτώχεια απλά με παρεμβάσεις ανθρωπιστικές. Όχι ο ανθρωπισμός του Αρχιεπισκόπου Αναστασίου έχει άλλες διαστάσεις.

Απ’ την πρώτη στιγμή ενέπνευσε την ελπίδα. Σε ώρες αδιεξόδων για την κοινωνία έδειξε την προοπτική. Για τους Ορθοδόξους ειδικά στερέωσε το ηθικό τους. Όχι μόνο με το φλογερό του κύρηγμα. Με σπουδαίες πρωτοβουλίες που φέρνουν καθημερινά την Ορθόδοξη Εκκλησία στην πρωτοπορεία.

Όσοι εχθρεύονται την Ορθοδοξία – και δεν είναι λίγοι που θα ήθελαν αυτή την ακτή της Αδριατικής βυθισμένη στο σκοτάδι του Ισλάμ – τον φθονούν. Στην ουσία φθονούν την Εκκλησία. Εκείνος ότι έκανε δεν το έκανε ούτε για προσωπικό ώφελος και άλλο τόσο για προβολή. Ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος με το ακαδημαϊκό του έργο είχε ήδη πριν έρθει στην Αλβανία προσλάβει διαστάσεις οικουμενικής προσωπικότητας και ο λόγος του στην θεολογία και την κοινωνιολογία ήταν ήδη πρωτότυπος και ιδιαίτερα ελκυστικός.

Όλα αυτά δαπανήθηκαν για να γίνει η Εκκλησία αυτή μια λαμπρή πραγματικότητα που γεμίζει χαρά και αυτοπεποίθηση τις καρδιές των Ορθοδόξων και τραυματίζουν τις θελήσεις όσων επιδιώκουν ώστε αυτή η Εκκλησία να μην έχει ανάστημα και ρόλο προσδιοριστικό στις εξελίξεις.

Ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος αναστήλωσε την Αγία Τράπεζα αυτής της Εκκλησίας για να τελείται το Μυστήριο των Μυστηρίων. Και μέσα απ’ αυτό δίδαξε για το πως με πίστη βαθιά και στηρίζοντας στο Χριστό την ελπίδα και την προσδοκία, μπορούν να γίνονται θαύματα. Ως εκ τούτου εμπνέει καθημερινά όλο και περισσότερους ανθρώπους, σ’ αυτή την κοινωνία που έχει ανάγκη για πρώτυπα και παραδείγματα, στην αναζήτηση και στην συνεχή ανύψωση. Φροντίζοντας την αξιοπρέπεια του ανθρώπου και περιθάλπτοντας τις ψυχές του ποιμνίου του ο Αρχιεπίσκοπος αθόρυβα έχει επιβάλει την εξουσία της αγάπης σε ένα όλο και ευρύτερο κοινωνικό σύνολο…

Είναι όλο και πιο πολλοί οι άνθρωποι, που ερμηνεύοντας τις εξελίξεις στη χώρα αυτή, διαπιστώνουν ότι ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος έχει συμβάλει όσο κανείς άλλος 25 χρόνια τώρα, στο να δημιουργηθεί εκείνο το κοινωνικό στρώμα στην Αλβανία, που εγγυάται την εξέλιξη της.

Γεμάτες οι καρδιές των Ορθοδόξων από ευγνωμοσύνη θα έχουν αύριο, 2 Αυγούστου 2017, όχι μόνο να θυμούνται αλλά και να εύχονται: Εις πολλά Έτη Δέσποτα!

Αφήστε ένα σχόλιο

Μπορείς να χρησιμοποιήσεις τα παρακάτω HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>